ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

41. Αστακομακαρονάδα (αλλά με κωλοχτύπα) μπιάνκο, με μωρόπουλα

Kωλοχτύπα ολόκληρη πάνω από τα σπαγκέτι και όχι σε μικρά κομματάκια χαμένα μέσα σε κάποια πλούσια ή πικάντικη σάλτσα....

42. Παέγια θαλασσινών με σάλτσα alioli

Το πιλάφι της Ισπανίας από την Καλή Δοξιάδη, μια μαγείρισσα που ξέρει πολλά για τη γαστρονομία της Ιβηρικής χερσονήσου. ...

43. Κολοκυθάκια με λαχανικά σοταρισμένα και μυρωδάτο λαδολέμονο άνηθου

Απίθανη, μυρωδάτη σαλάτα με σοταρισμένα λαχανικά, η οποία γίνεται μια εξαιρετική βάση και για ένα ωραίο πιλάφι, ή νουντλς. Το δε λαδολέμονο είναι ιδανικό και για ψητά ψάρια, θαλασσινά αλλά και ζουμερές μπριζόλες....

44. Λινγκουίνι με γαρίδες, καραβίδες και σάλτσα ντομάτας

Linguine alla busara: το διάσημο ιταλικό πιάτο με καταγωγή από την Τεργέστη....

45. H καψαλισμένη παέγια της Καταλονίας (Arroz socarrat)

Μια και διανύουμε περίοδο Σαρακοστής, ο σεφ επέλεξε τη νηστίσιμη εκδοχή της συνταγής, δηλαδή με μύδια και γαρίδες.Το βέβαιο είναι ότι αξίζει να αναζητήσουμε τις ειδικές ποικιλίες ρυζιού για παέγια, όπως την bomba (ή ρύζι της Βαλένθια) και κυρίως τη senia. Είναι κοντόκοκκες ποικιλίες, με άφθονο άμυλο και τρομερά μεγάλη απορροφητικότητα. Η παέγια πρέπει να γίνει μελωμένη, αλλά οι κόκκοι όχι al dente, πρέπει να είναι καλά μαγειρεμένοι. Εναλλακτικά, επιλέγουμε την ποικιλία carnaroli, που προορίζεται για ριζότο και θεωρείται καλό υποκατάστατο των ισπανικών ποικιλιών. Σημαντικό: η αναλογία ρυζιού-ζωμού να είναι 1:4 και να μην παραφορτώσουμε την παέγια με πολλά υλικά....

46. Μύδια και αχιβάδες αχνιστά

Αυτή η συνταγή πιθανόν να μας δείχνει ότι το χειρόγραφο έχει γραφτεί στην Κωνσταντινούπολη. Τα «ανεχυμιστά» μύδια (δηλαδή τα μύδια μαγειρεμένα στους χυμούς τους, τα αχνιστά) αναφέρονται ως «ρεματίσια». Πρόκειται για μύδια που προέρχονται από το Μέγα Ρεύμα, παραθαλάσσιο χωριό στις ευρωπαϊκές ακτές του Βοσπόρου, που σήμερα είναι γνωστό με το όνομα Αρναβούτκιοϊ (Αρβανιτοχώρι). Το ισχυρότατο θαλάσσιο ρεύμα που έρχεται από τον Εύξεινο Πόντο μεγαλώνει τρομερά σε ταχύτητα στη συγκεκριμένη περιοχή του Βοσπόρου και πλουτίζει τα νερά της με έναν απίθανο πλούτο από ψάρια και θαλασσινά - μεταξύ αυτών και μύδια. Την αδυναμία των Κωνσταντινουπολιτών για τα μύδια τη γνωρίζουμε μέσα απο αναρίθμητες συνταγές από τη δεξαμενή των οποίων πιθανότατα προέρχεται και αυτή. Με τον ίδιο τρόπο μαγειρεύονται και οι αχιβάδες που ο μάγειρας τα ενώνει σε ένα ωραιότατο νηστίσιμο πιάτο, απλό μα μεγαλειώδες....

47. Χταπόδι με ρύζι στη γάστρα

Το εντυπωσιακό στη συνταγή αυτή είναι όχι μονάχα ο συνδυασμός χταποδιού-ρυζιού αλλά η παρουσία του ίδιου του ρυζιού! Είναι ένα νεότερο συστατικό της ελληνικής διατροφής, μετρά πολύ λιγότερο από έναν αιώνα και μέχρι περίπου τη δεκαετία του 1960, τα γεμιστά, τα πιλάφια και άλλα παρόμοια φαγητά που σήμερα τα γνωρίζομε με ρύζι, μαγειρεύονταν κυρίως με στάρι (πλιγούρι ή τραχανά). Δεν ήταν μεν άγνωστο, ήταν όμως σπάνιο. Η συστηματική καλλιέργειά του στην Ελλάδα ξεκίνησε με το περίφημο «Σχέδιο Μάρσαλ» και τον Αμερικανό γεωπόνο Ουόλτερ Πάκαρντ, ο οποίος υπέδειξε στους αγρότες πώς να καλλιεργούν το ρύζι γύρω από το δέλτα του ποταμού Σπερχειού, ώστε να αυξήσουν το εισόδημά τους και να έχουν πρόσβαση σε μια θρεπτική και οικονομική τροφή....

48. Μπιάνκο με σανπιέρο (χριστόψαρο)

«Αυτή η πολύ αγαπημένη κερκυραϊκή συνταγή είναι του Μπενιτσιώτη Νίκου Μπέλλου, ο οποίος τα τελευταία χρόνια έχει γίνει πασίγνωστος για τη μικρή ψαροταβέρνα του. Από παιδί ο Νίκος παρακολουθούσε και βοηθούσε τη μητέρα του καθώς μαγείρευε τα φρέσκα ψάρια και θαλασσινά, που αφθονούσαν στο μικρό ψαροχώρι. »Το μπιάνκο μπορεί να γίνει με ροφό, στήρα, σφυρίδα ή και άλλο λιπαρό ψάρι. Σημασία έχει να είναι κομμένο σε φέτες ή, αν είναι ολόκληρο, κομμένο κομμάτια και συναρμολογημένο στην κατσαρόλα, για την εμφάνιση. Ο λόγος είναι η παχύρρευστη σάλτσα που δημιουργείται στο μαγείρεμα αποκλειστικά από τη ζελατίνα που βγάζουν τα κόκαλα – δένει χωρίς πρόσθετα πηκτικά τύπου κορν φλάουρ. Για πολλούς, η σάλτσα και οι πατάτες ξεπερνούν το ψάρι σε νοστιμιά» Καλή Δοξιάδη....

49. Καλαμάρια με πορτοκάλι

50. Σαρδέλες escabeche

«Πολύ αγαπητό ορεκτικό, που σερβίρεται συνήθως κρύο. Ο όρος “escabeche” αναφέρεται σε έναν τρόπο μαριναρίσματος, συντήρησης και μαγειρέματος διαφόρων πρώτων υλών. Οι εκδοχές είναι πολλές, με δημοφιλέστερες αυτές με ψάρια και θαλασσινά. Η δική μου προτίμηση είναι με σαρδέλες, όπως τη δοκίμασα σε ένα παραδοσιακό εστιατόριο στην Costa Brava», μας εξηγεί ο σεφ Γιώργος Φελεμέγκας....

51. Γαστρονόμος Μαΐου: Μπαλκόνι στη Μεσόγειο

Ο Γαστρονόμος Μαΐου μαγειρεύει και παρουσιάζει πρωτότυπες μακαρονάδες, υπέροχα κεφτεδάκια, κοτόπουλο με αρώματα και γεύσεις....

52. Τα κρασιά της νηστείας

Ένας μίνι οδηγός για να μάθουμε να επιλέγουμε σωστά τα κρασιά που θα συνοδεύσουν τα πιο χαρακτηριστικά εδέσματα της Σαρακοστής....

53. Η νηστήσιμη μαγειρική του Αγίου Ορους

Πληθωρική, πολυσυλλεκτική, και όμως λιτή και με ξεκάθαρη μεσογειακή ταυτότητα. Η αγιορείτικη κουζίνα βασίζεται στο λάδι, στα χόρτα, στα όσπρια, στο ψάρι και στα θαλασσινά, χρησιμοποιεί άφθονα μυρωδικά και μπαχαρικά, αξιοποιεί τεχνικές παλιές και καινούργιες....

54. Γαριδόσουπα

Τη συνταγή μαγείρεψε ο πατέρας Γεώργιος στο κελί του...

55. Μεξικάνικες γαρίδες με τσίλι και λάιμ

Παραδοσιακή μεξικάνικη συνταγή με τις γαρίδες σχεδόν ωμές, «ψημένες» μόνο στην όξινη σάλτσα...

56. Φαρφάλες με χταπόδι και παντζαρόφυλλα

Τα παντζαροφυλλα συνδυαζονται αρμονικα με το ψητο χταποδι, ενω ο μαραθοσπορος στο σερβιρισμα κανει τη διαφορα!...

57. Θράψαλο με κουρκούτι μπίρας

Τηγανητά καλαμαράκια δια χειρός του σεφ Λευτέρη Λαζάρου...

58. Γεμιστά καλαμαράκια από τη Σίκινο

Εξαιρετικής νοστιμιάς κυκλαδίτικη συνταγή, από τη συλλογή της αξέχαστης Εύης Βουτσινά. Χρειάζεται να επιλέξουμε μεγαλούτσικα καλαμάρια για πιο εύκολο γέμισμα. Το πιο ενδιαφέρον είναι ο τρόπος που τοποθετούνται στο σκεύος, για να μην ανοίξουν και βγει έξω η γέμιση στο ψήσιμο....

59. Γεμιστά καλαμαράκια από τη Σίκινο

Το πιο ενδιαφέρον είναι ο τρόπος που τοποθετούνται στο σκεύος, για να μην ανοίξουν και βγει έξω η γέμιση στο ψήσιμο...

60. Γιουβετσάκι αστακού

Στο Σίγρι τους αστακούς δεν τους είχαν περί πολλού, γιατί τρύπαγαν, λέει, τα δίχτυα τους. Πολλές φορές μάλιστα, για να τους ξεφορτωθούν, τους πετούσαν πίσω στη θάλασσα....