Κείμενο: Μαρία Βασιλοπούλου
Από 13 έως 15 Οκτωβρίου διεξήχθη ο δεύτερος διεθνής διαγωνισμός νέων σεφ του San Pellegrino στο Μιλάνο, με 20 ταλαντούχους μάγειρες, ηλικίας κάτω των 30, να δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους και να μας συστήνουν τα πιάτα που θα απολαύσουμε... αύριο!
Παλαμίδα, τσιγαρέλια, λούπινα, κορινθιακή μαύρη σταφίδα αποξηραμένη στη σκιά, μεσολογγίτικο αυγοτάραχο και αφρίνα είναι λίγα από τα υλικά που συνέθεσαν το πιάτο του Νίκου Μπίλλη, του εικοσιεννιάχρονου σεφ που εκπροσώπησε τις μεσογειακές χώρες στον παγκόσμιο διαγωνισμό του San Pellegrino.
«Νόστιμον ήμαρ», η μέρα της επιστροφής κατά τον Ομηρο και το όνομα που έδωσε ο σεφ στο πιάτο του, αφού σηματοδοτεί γι’ αυτόν την επιστροφή στις ρίζες του, σε ξεχασμένες πρώτες ύλες, σε τεχνικές και γεύσεις που ανέσυρε από τις παιδικές του αναμνήσεις στον Βόλο. Με αυτό το πιάτο, λοιπόν, ο Νίκος Μπίλλης κέρδισε τις εντυπώσεις στον διαγωνισμό, χωρίς δυστυχώς να καταφέρει να τερματίσει πρώτος.
Το ότι «κέρδισε τις εντυπώσεις» δεν το αναφέρουμε από ευγένεια ή πατριωτική αλληλεγγύη, αλλά το είπαν οι ίδιοι οι κριτές στην τελετή απονομής με μια πρωτόγνωρη για διαγωνισμούς κίνηση: Αφού έδωσαν το πρώτο βραβείο στον εξαιρετικά ταλαντούχο Mitch Lienhard, που εκπροσώπησε τις ΗΠΑ, μέσα σε έναν καταιγισμό φωτός, μουσικής και χειροκροτημάτων, κάλεσαν στη σκηνή τον δικό μας Νίκο για να τον συγχαρούν και να επισημάνουν ότι το πιάτο του ήταν «το πιάτο της καρδιάς τους».
Στιγμές αμηχανίας ακολούθησαν και το αναμενόμενο σούσουρο για να βρουν δημοσιογράφοι και κοινό το νόημα και τον σκοπό της κίνησης αυτής.
Οι νικητές του διαγωνισμού
Το πρώτο βραβείο κέρδισε επάξια o Αμερικανός Mitch Lienhard με την ψημένη πάπια του, με πικάντικα πορτοκάλια και γλυκοπατάτες. «Το άρωμα αυτής της πάπιας είναι απίστευτο. Η καλύτερη πάπια που δοκίμασα ποτέ», ήταν το κατ’ ιδίαν σχόλιο του Νίκου Μπίλλη για το πιάτο του νικητή.
Τη δεύτερη θέση κατέκτησε η Γαλλία, με τον πολλά υποσχόμενο Ιάπωνα σεφ Shintaro Awa και το πολύπλοκης τεχνικής σκουμπρί του, και την τρίτη o David Andres, που εκπροσώπησε την Ισπανία και την Πορτογαλία με το πευκοκαπνισμένο του αρνάκι με αγκινάρες. Την κριτική επιτροπή την αποτελούσαν επτά, «όσοι και οι σοφοί της αρχαιότητας», προσωπικότητες της διεθνούς γαστρονομίας, ο Gaggan Anand, η Elena Arzak, ο Mauro Colagreco, ο Carlo Cracco,ο Wylie Dufresne, ο David Higgs και η Roberta Sudbrack.
Τα πιάτα του μέλλοντος
Στο Μιλάνο είδαμε εξαιρετικά πιάτα, ιδέες και τεχνικές από νέους μάγειρες που μας προετοιμάζουν για το αυριανό γαστρονομικό τοπίο και θα μας απασχολήσουν τα επόμενα χρόνια. Αυτό είναι και το νόημα του διαγωνισμού του San Pellegrino: να αναδείξει τους πρωταγωνιστές του αύριο, αναβαθμίζοντας συνεχώς τη μαγειρική τέχνη.
Αν κρίνουμε από τα αποτελέσματα, τα πιάτα του μέλλοντος θα έχουν τα εξής χαρακτηριστικά:
1.Εμφαση σε μέχρι πρότινος «ταπεινά» υλικά, όπως φακές, κουνουπίδι, μικρά ψαράκια και χόρτα.
2.Περίπλοκες τεχνικές που βασίζονται στην παράδοση και μιμούνται φυσικούς τρόπους επεξεργασίας τροφίμων, όπως αποξήρανση και κάπνισμα.
3.Ταίριασμα εμβληματικών πρώτων υλών από κάθε γωνιά του κόσμου, π.χ. γαλλική πάπια με ιαπωνικό γλάσο, σουηδικά φρούτα του δάσους, ιταλικό προσούτο και ελληνικές ελιές. (Μην το δοκιμάσετε στο σπίτι, το συγκεκριμένο πιάτο αποτελεί στιγμιαία έμπνευση της γράφουσας.)
